Mahmoud Abbas, leider van de Palestijnse Autoriteit (PA), wil graag een eigen Palestijnse staat, vreedzaam naast Israël. Dat verkondigt hij overal waar hij komt: bij de VN, het Europese parlement en bij regeringsleiders van over de hele wereld. Dat de PA de staat Israël nog niet erkend heeft, zou slechts een kwestie van tijd zijn. Abbas en veel van zijn collega’s gebruiken tijdens hun bezoeken gematigde taal. Tenminste, in het Engels. Maar is de boodschap naar de eigen bevolking wel dezelfde? De bevindingen hierover zijn ronduit schokkend!

In 1996 richtte Itamar Marcus de Palestinian Media Watch (PMW) op, een mediawaakhond die Palestijnse media, maar bijvoorbeeld ook schoolboeken, muziekvideo’s en uitspraken van de PA in de gaten houdt. Niet alleen maakt de PA zich in het Arabisch schuldig aan het ontkennen van het bestaansrecht van Israël, ook wordt Israël stelselmatig gedemoniseerd en wordt geweld tegen Israël op vele manieren gepromoot.

De Palestijnse Autoriteit leeft in twee verschillende werelden. Het Westen kent slechts één wereld; de hoogste tijd om ook de andere realiteit bekend te maken. In de hoop op vrede en ontwikkeling maakt de EU miljarden over naar de PA. Met deze kennis zou dat snel afgelopen moeten zijn. Voor de duidelijkheid: de voorbeelden uit dit artikel gaan alleen over de Palestijnse Autoriteit op de Westoever, niet over de veel radicaler bekendstaande Hamas.

Ontkennen van Israëls bestaansrecht
Een essentiële voorwaarde voor vrede is het erkennen van Israëls bestaansrecht. Zeker na de hernieuwde onderhandelingen vanaf 2010 mag verwacht worden dat de PA hier bereidheid toe heeft. De realiteit toont anders. Begin 2011 bezochten Abbas en andere PA-leiders een concert op de Westoever, waar tot hun goedkeuring werd gezongen van groot-Palestina. Onbetwiste Israëlische steden werden toegevoegd aan Palestijns grondgebied.

Tijdens andere gelegenheden reikte Abbas beeldjes uit van een kaart van groot-Palestina, zonder Israël. Naar de wereld toe is hij echter voorstander van een 2-statenoplossing. Op de PA-televisie (de staats-tv) worden Israëlische steden die niet in de betwiste gebieden liggen, te pas en te onpas aangeduid als bezet. In PA-kranten verschijnen kruiswoordpuzzels met de vraag naar een Palestijnse stad. Tel Aviv of Haifa kan dan het ‘juiste’ antwoord zijn. Ook cartoons in deze kranten spreken boekdelen over het verlangen naar één Palestijnse staat, zónder Israël.

Deze cartoon verscheen afgelopen jaar in de PA-daily. De vorm tussen de lichamen van Palestijnse soldaten symboliseert het verlangen naar macht over heel Israël. Eén soldaat is van Hamas, één van Fatah. Verschil is er bewust niet te zien. De boodschap is dat Hamas en Fatah één zijn in hun verlangen om heel Israël te beheersen.

Niet alleen ontkent de PA het bestaansrecht van de huidige staat Israël, ook wordt er alles aan gedaan om de historische banden tussen het volk Israël en Palestina te ontkennen. Zo wordt de vondst van Joodse muntjes van meer dan 2000 oud ontkend. Maar als je de Joodse aanwezigheid wil ontkennen (iets dat overigens vrijwel onmogelijk is), moet je ook de christelijke aanwezigheid ontkennen. Die is immers uit het Jodendom voortgekomen. De belangrijkste religieus leider op de Westoever, de Mufti, verkondigt daarom dat Jezus geen Jood, maar een Palestijnse moslim is. Yasser Arafat zei precies hetzelfde.

Religieus conflict
Naar de buitenwereld doet de PA alsof het conflict met Israël een landkwestie is. Niet alleen Hamas, maar ook de minister van religie van de PA heeft intern echter verwoord dat het om een religieus conflict gaat. Religieus leiders op de Westoever, en sinds 2008 steeds vaker ook PA-leiders, roepen Israël en in het bijzonder Jeruzalem uit tot ‘Ribat’. Dit wil zeggen, gebied waarvoor moslims de heilige verplichting hebben om dit voor de islam te bevrijden. Land dat eens toebehoord heeft tot de islam, móét hier weer toe gebracht worden. Dit is weliswaar een religieuze opvatting, maar ook in het onderwijs is deze opvatting wijdverbreid. En aangezien vrijwel iedereen op de Westoever religieus is, is dit een enorm obstakel voor vrede. Want ook al ligt er een vredesakkoord, de verplichting van Ribat blijft altijd gelden!

Marcus stelt dat onderzoek uitwijst dat bijna 70% van alle Palestijnen zelfmoordaanslagen op Israëlische burgers goedkeurt, om daarmee de islam te verdedigen. Dat is schrikbarend hoog en veel hoger dan in enig ander islamitisch land. Hiervoor zijn een veelheid aan religieus leiders in de Palestijnse gebieden medeverantwoordelijk, die verwijzen naar een toonaangevende Hadith (overlevering van Mohammed). Daarin wordt opgeroepen Joden te doden opdat ‘het uur (van de wederopstanding) zal aanbreken’. Uit onderzoek blijkt dat 73% van de Palestijnen geloof hecht aan deze Hadith. Een enorm probleem, want daarmee heeft niet alleen de staat Israël, maar zelfs het Joodse volk geen recht om te bestaan.

Demonisering van Israël
Op de PA-televisie wordt het gedrag van Israëli’s regelmatig vergeleken met de Nazi’s. Een minister van de PA gaf onlangs aan dat ‘de behandeling van Palestijnse gevangenen in Israël erger is dan Auschwitz’. Hierbij doelde hij onder meer op de gruwelijke experimenten van dr. Mengele. Ook worden leugens de Westoever in geslingerd dat Israël organen van Palestijnse martelaren steelt, prostitutie in de Palestijnse gebieden promoot en Arafat heeft vergiftigd. Slechts een kleine greep uit de vele valse aantijgingen.

Israël steelt organen van Palestijnen, aldus deze cartoon. Merk op dat het orgaan de vorm van de staat Israël heeft. De tweede boodschap is dat Israël geen recht heeft op een eigen staat.

Dergelijke beschuldigingen worden via het onderwijs aan de jeugd doorgegeven. Op de vraag van een journalist naar de dood van Arafat, antwoordde een jochie voor de camera: “Ik weet niet waaraan hij stierf, maar het moeten de Joden geweest zijn”. Een senior PA-leider gaf op de Hezbollah-tv echter toe dat volgens een Frans medisch rapport Arafat stierf aan Aids. Op de PA-televisie zou dit rapport nooit besproken worden, aldus Itamar Marcus. De mythe van Israëls betrokkenheid moet in stand blijven.

Verheerlijking en promotie van geweld
Iedere terroristische aanslag wordt gepresenteerd als een daad van ‘resistance’ (weerstand). Een legitieme daad dus. Hoe meer slachtoffers een terrorist heeft gemaakt, hoe groter zijn heldenstatus op de Westoever. Pleinen en straten dragen hun naam, maar ook scholen en tientallen zomerkampen voor de Palestijnse jeugd. Weerstand tegen Israël is goed, zo luidt de boodschap, en daar mogen de meest gruwelijke middelen toe worden ingezet. Deze terroristen gelden als rolmodel voor de opgroeiende jeugd. Abd Al-Baset Udeh, de moordenaar van meer dan 30 Israëli’s, kreeg een voetbaltoernooi voor 14-jarigen naar zich vernoemd. Uit eerbetoon voor deze daad mocht zijn broer de prijzen op het toernooi uitreiken.

Het mag duidelijk zijn dat de Palestijnse Autoriteit dergelijke acties opzet en aanmoedigt. Zo werd in 2010 Latifa Abu Hmeid in een speciaal eerbetoon onderscheiden, omdat zij de moeder is van 4 zonen die terreuracties in Israël hebben uitgevoerd. Hierbij werden 18 onschuldige Israëli’s vermoord. Een minister van de PA verzorgde de ceremonie. Uitgerekend deze vrouw werd recentelijk ingezet als boegbeeld van de campagne tot oprichting van een eigen staat, tijdens de processie naar de VN-gebouwen in Ramallah. Ze mocht zelfs een brief overhandigen aan Ban Ki Moon.

Als juist deze vrouw hiertoe uitgekozen wordt, wat zijn dan de ware intenties van de PA om vreedzaam naast Israël te leven? Die zijn er niet, mede gezien de structurele ontkenning van het bestaansrecht van Israël en het streven naar een Arabische staat in heel Palestina.

Dit zijn slechts een paar voorbeelden van hoe de PA geweld tegen Israël verheerlijkt. Helaas betreft het geen incidenten, maar is het structureel. De moorden op de familie Fogel in het dorp Itamar staan de meesten nog helder voor de geest. Ook hier hetzelfde beeld. Op 19 januari jl. vond op de PA-televisie een interview plaats met de moeder van Hakim Awad, de moordenaar. Hierbij was sprake van een enorme verheerlijking van zijn daad, de interviewster doet enthousiast mee. Het doorsnijden van de keel van een drie maanden oude baby wordt kennelijk als een heldendaad beschouwd.

Betekenis
De boodschap van Itamar Marcus, ondersteund door talrijke video-opnames uit de Palestijnse gebieden, vindt steeds meer gehoor in de parlementen over de hele wereld. De trieste constatering is dat het conflict veel dramatischer is dan door sommigen wordt voorgesteld. De PA heeft een dubbele boodschap: gematigd naar het Westen, haatpropaganda over Israël naar de eigen bevolking. Blind geld geven aan de PA brengt daarom vrede niet dichterbij, integendeel.

De Palestinian Media Watch is een voorstander van ‘peace education’ in de Palestijnse gebieden. Alleen door daarin te investeren, zal er in de toekomst iets kunnen veranderen. Dat houdt bijvoorbeeld ook in om eerlijk onderwijs over de holocaust te geven. Dit onderwerp is nu volkomen afwezig in de Palestijnse schoolboekjes. Alles wat enige sympathie voor Israël kan creëren, wordt vakkundig buiten de samenleving gehouden. Het beeld van Israël als schurk zonder bestaansrecht is fataal voor een vreedzame oplossing van het conflict. Dat beeld moet eerst grondig gewijzigd worden.

Daniël van der Veen

Schoofs moest als eerste aantreden en zette Glushko in de eerste set eenvoudig met 6-3 opzij. De tweede set kreeg de Nederlandse meer tegenstand, maar ook die won ze uiteindelijk met 7-5.

Vervolgens moest Krajicek aan de bak. De beste Nederlandse tennisster van het moment kwam in de eerste set tweemaal een break achter tegen Peer, maar kwam terug en plaatste bij 6-5 de beslissende break. In de volgende set had ze bij 5-4 een matchpunt op de opslag van Peer, maar die behield haar service en trok via de tiebreak de stand gelijk. In het beslissende bedrijf had Krajicek vervolgens niets meer in te brengen: 7-5, 6-7, 1-6.

Krajicek en Schoofs keken in de dubbel vervolgens snel tegen een break achterstand aan. Die maakten ze goed, maar het Israëlische koppel won de set alsnog via de tiebreak. De tweede set ging afgetekend met 6-2 naar Nederland, maar Peer en Glushko trokken alsnog aan het langste eind. In de derde set werd het 6-3.

De komende dagen speelt Nederland nog twee wedstrijden in de Europees-Afrikaanse zone I. Groot-Brittannië en Portugal zijn daarin de tegenstanders.

Bron: Nieuws.nl

Ze zei dat elk centrum zal samenhangen met het Agrarische Ministerie, agrarische universiteiten en onderzoekscentra van de staat. “We hopen dat het zal bijdragen aan de productiviteit”, aldus de diplomaat. “Aan deze centra zullen we voornamelijk trainers opleiden. We kunnen niet elke teler trainen, maar hopelijk wel in de toekomst. We zijn vorig jaar begonnen met Haryana in noordelijk India (een centrum voor groenten is opgezet in Gharaunda dichtbij Karnal). De tweede staat is Maharashtra”, zei Sagiv.

Bron: AGF.nl

De ‘Security & Defence Agenda’-organisatie – een securitdenktank – schat in zijn rapport ‘Cyber-security: the vexed question of global rules’ in hoezeer landen in staat zijn het hoofd te bieden aan cyberaanvallen. In samenwerking met McAfee spraken zich hierover een 250 specialisten uit, onder meer op basis van interviews in 2011 (en begin 2012). Van de 23 onderzochte landen (plus de Europese Unie, Navo en VN) bleken Israël, Finland en Zweden het hoogst te scoren (met ca. 4,5 op 5).

Voor een land als Israel – dat zowat 1.000 cyberaanvallen per seconde verwerkt – hoeft dat overigens niet echt te verbazen. Het laagst scoort Mexico, allicht omdat de overheid de handen vol heeft aan de oorlog tegen de drugsbazen, terwijl in China het beleid al te zeer versnipperd zou zijn. Op de tweede rang (4 op 5) staan de VS, evenals een rits Europese landen, inclusief het eertijds zwaar aangevallen Estland.

In het rapport adviseert de SDA meer informatieuitwisseling tussen industrie en overheid (immers, de cybercriminelen doen dat wel), bestudeer de nieuwe dreigingen en investeer in nieuwe (verdedigings)technologieën, en vergroot het besef bij de bevolking hoe zich te beschermen.

Bron: Knack.be

Woensdag 1 februari kunt u in het Israëlcentrum,Patroonstraat 1 in Nijkerk vanaf 20.00 tot 22.00 uur een lezing bijwonen van Itamar Marcus, directeur van de Palestinian Media Watch, een organisatie die de Palestijnse media in de gaten houdt op anti-Israëlische en antisemitische programma’s. Marcus’ thema luidt: De misleiding van de Palestijnse Autoriteit: Ontkenning van het bestaan van Israël en verheerlijking van terreur.

U kunt de lezing van Itamar Marcus ook live volgen via deze website. Tijdens de lezing zal er namelijk een live videoverbinding zijn. livestream (Isreality)Bekijk de livestream (popup-venster).

Dvd-opname bestellen
U kunt ook een dvd bestellen van de lezing in onze online winkel voor € 10,-.

Lees hier meer informatie.

“En het gebeurde na het einde der dagen Kajin bracht een mincha (offer) aan/voor de Eeuwige van de vrucht van de grond. En Hevel bracht, ook hij, van de eerstelingen van zijn kudde en van de meest uitgelezene, … (Genesis 4:3,4a)

Recent kwam ik nog een interessante berekening tegen over die ‘einde der dagen’. Het Hebreeuwse woord ‘kets’ (einde) heeft de getalswaarde van 190. Er zijn er die dus uitgaan van 190 dagen na de schepping van de wereld. Omdat er een meningsverschil is of de wereld geschapen is in Nissan (de Pesachmaand) of Tisjrie (maand van nieuwjaar en grote verzoendag) komt men respectievelijk uit op grote verzoendag (10 Tisjrie) of 10 Nissan (de dag dat een lam in huis wordt gehaald 4 dagen voor Pesach).

Kajin bracht van de vrucht van de grond, Hevel van de eerstelingen … en van de meest uitgelezene. Een duidelijk verschil. Rabbijn Ibn Ezra en Radak maken uit de algemene beschrijving op dat het bij Kajin om de resten ging van na de oogst in tegenstelling tot Hevel’s specifieke keuze, namelijk iets waar hij geen voordeel van gehad had voordien. (Er staat niet de ‘eerstelingen’ van de vrucht)

Ze brachten een mincha, maar het is dus niet duidelijk wat ze precies brachten.

De midrash Tanchoema noemt vlaszaad door Kajin en wol door Hevel. De wol is dan van de eerstelingen van de kudde. Vanuit deze uitleg wordt de verbinding gemaakt met het verbod op kleding van zowel wol als linnen. (zie Deuteronomium 22:11) Het is niet goed om een handeling van een zondaar en een rechtvaardige met elkaar te mengen. (Dit is geen bewijs, noch basis, maar een mogelijke uitleg van een gebod waarvoor G’d ons niet Zijn reden gegeven heeft.)

Overigens een dierenoffer kon het niet zijn, want dieren mochten nog niet gedood worden. Tenminste als je de Thora leest in chronologische volgorde.

Maar … dat is niet noodzakelijk. Waarom zou je persé chronologisch/historisch moeten lezen ? Ten eerste is de hele Thora op Sinai gegeven¹. Ten tweede is Thora G’ds gedachten, en G’d is boven de tijd verheven. Ten derde is Thora een eenheid en G’ds gedachte is niet ineens anders op twee momenten.

Daarom kan midrash Genesis Rabbah 22:5 een andere invalshoek kiezen. Gaat het hier om een brandoffer of ook om een vredeoffer ? Rabbi Eliezer en rabbi Josi ben (zoon van) rabbi Chanina verschillen hierover van mening. Een van de knelpunten is de vertaling van mechelvehen(chelev=vet)

“En van de meest uitgelezene” kan ook vertaald worden als ‘van het vet van hun’ (dan zou vet verbrand worden en vlees gegeten en dus een vredeoffer)

Uiteindelijk na diverse teksten geanalyseerd te hebben, lijkt rabbi Josi ben rabbi Chanina gelijk te krijgen. Niet-Joden mogen slechts brandoffers brengen en (althans op basis van deze midrash) geen vredeoffers en heb ik daarom ook gekozen voor ‘en van de meest uitgelezene’ (Of niet-Joden toch vredeoffers zouden mogen brengen is nog in onderzoek momenteel).

Tevens zijn er zowel verklaringen die ervan uitgaan dat er een altaar was, maar anderen die dat beslist tegenspreken.

Targum Jonathan op Genesis 8:20 beschrijft dat Kajin en Hevel hun mincha brachten op het altaar dat Adam reeds gebouwd had in Jeruzalem op de berg Moriah. Dit wordt in Genesis Rabbah 34:9 (legt Genesis 8:20 uit) herhaald met een verwijzing naar Psalm 69:32. Dat psalmvers wordt in de Talmoed (bAvodah Zara 8a) betrokken op het offer van Adam. Dus Noach (Genesis 8:20) en ook Avraham en Jitschak (Genesis 22) en Ja’acov (Genesis 28) gingen naar die plaats, de berg Moriah, die David herkende als de plek waar de Tempel gebouwd moest worden. Deze plek is vanaf de schepping de heiligste plek op aarde, vlak bij de steen die het fundament vormt van waaruit G’d de aarde schiep. Was de heiligheid van de berg Sinai tijdelijk, de berg Moriah is voor altijd heilig. Ook zal daar de derde Tempel ooit gebouwd worden.

Joseph Kimchi wijst duidelijk een altaar af en zijn zoon, de al eerder genoemde Radak, dat Hevel de dieren slechts levend vastbond. Meer niet.

Wat betekent “(en Hevel bracht), ook hij” ?

Dat lijkt volstrekt overbodig. Wat voegt dat toe aan informatie ? Kunnen we hier iets uit leren ? De Thora zegt niets overbodigs, dus zijn we uitgedaagd om uit deze ogenschijnlijk overbodige woorden ‘ook hij’ iets te leren.

In Leviticus 1:2 komt op eenzelfde wijze, ook in de context van ‘offers’ een ogenschijnlijk overbodig woord voor. “Als iemand van jullie de Eeuwige een ‘offer’ uit de veestapel wil aanbieden…..”; ‘mikem’ (van u/jullie) lijkt hier overbodig en zou zonder probleem weggelaten kunnen worden.

Een uitleg van de Kli Yekar is dat de persoon die wil offeren eerst zichzelf als het ware moet brengen als ‘offer’, dat is ‘zijn kwade neiging slachten en zich ontdoen van zijn slechte eigenschappen en daden’. Het ‘offer’ moet de weerspiegeling zijn van het innerlijke proces dat eraan vooraf is gegaan. Anders is het geen ‘offer aan G’d’maar ‘jouw offer’. Sforno zegt: ‘offert zichzelf’ door schuldbelijdenis en onderwerping (zijn wil aan G’ds wil) met verwijzing naar Hosea 14:3 en Psalm 51:19. Vandaar dat onze wijzen in de Talmoed (bChoelin 8a) zeggen bij Lev. 1:2 : ‘van jullie’ en niet ‘jullie allen’: de afvalligen zijn uitgesloten. En zoals het ‘van jullie’ in Leviticus overbodig lijkt, maar men eruit leren kan dat men eerst zichzelf moet ‘opofferen’, zo ook in Genesis 4:4a betekent ‘ook hij’ dat Hevel als het ware zichzelf bracht.

Rabbi Moshe Alshich vertaald dus onze tekst: “Hevel bracht ook hemzelf” en zegt dat Hevel niet genegen was om slechts zijn materiële producten te brengen, maar dat hij naast zijn dieren, alles wilde toevoegen.

Nu is het zo dat zelfs niet-Joodse ‘afgodendienaars’ een brandoffer mochten aanbieden tijdens de Tempelperioden, doch een Joods iemand die openlijk de Sjabbat overtrad of afvallige (b.v. christen was geworden) dat niet mocht. Dat komt omdat Joden al dicht bij G’d zijn en de grootheid van Thora., terwijl een niet-Jood nooit dicht bij G’d is geweest. Daarom is een niet-Jood die iets aanbiedt aan G’d iemand die dichter bij G’d wil komen, maar een Jood die zich uit vrije wil verwijdert van G’d en zich niet eerst verandert – zijn zonden belijdt en terugkeert naar het volk en Thora – niet voor G’d acceptabel is.

Als laatste keer ik terug naar een opmerking in mijn vorige studie, namelijk dat ik Hevel om zijn naäpen van Kajin negatief benaderde. Maar Rabbijn Hirsch gaf me een interessante verklaring. Kajin is de eerstgeborene en die hoort het voorbeeld te geven. Op hem rust de eerste verantwoording. Uit respect voor zijn broer wachtte Hevel met het brengen van zijn mincha. Pas toen Kajin uiteindelijk het initiatief nam, kon Hevel daar ook toe overgaan. Blijkbaar is Kajin, die zijn hele leven niet spiritueel was, uiteindelijk niet meer in staat om helder te zien waar het nu echt om ging. Terwijl voor Hevel, die ook wist dat het G’d helemaal niet om de ‘offers’ ging, het mooiste en beste vanzelfsprekend vond.

Echter volgens Radak is de volgorde niet absoluut en is Hevel mogelijk toch eerder dan Kajin. Zou in dat geval Kajin zich dan gedwongen gevoeld hebben om ook maar wat te brengen ?

Hoe dan ook, hoe we beide broers moeten beoordelen, valt nog te bezien. Maar dat voor later.

Gezien de lange tekst dit keer geen vragen van mijn kant, mede omdat ik hopelijk veel vragen heb opgeroepen bij de serieuze lezers. De bal ligt dit keer aan jullie kant.

Mattitjahu

¹ Of op Sinai een begin en daarna tijdens de woestijneis telkens als Mozes met G’d sprak bijgwerkt tot de intocht in het land Israel onder Jozua. Of Mozes of Jozua heeft de laatste hoofdstukken van Thora geschreven.

Woensdag is de confrontatie met Israël. Op donderdag staat het duel met Groot-Brittannië op het programma, vrijdag volgt de afsluitende poulewedstrijd tegen Portugal. Alle duels worden vanaf 15.00 uur Nederlandse tijd gespeeld.

Namens Nederland spelen Michaëlla Krajicek, Bibiane Schoofs, Kiki Bertens en dubbelspecialiste Demi Schuurs. Laatstgenoemde werd gisteren pas opgeroepen, als vervangster van Arantxa Rus. Rus is uitgeschakeld door een ontsteking in haar mond, die ze opliep na het trekken van haar verstandskies.

Bron: De Telegraaf

“Deze spoorlijn zou verdubbeld worden met een lijn voorbehouden voor het goederentransport tussen Azië en Europa”, zei hij, eraan toevoegend dat ook een uitbreiding naar het noorden van Israël overwogen wordt. Volgens de premier wekt het project de belangstelling van de opkomende mogendheden, met name China, India en andere landen. Chinese bedrijven zouden de voorkeur krijgen. De spoorlijn, “Med-Red”, zou ook gebruikt kunnen worden voor de export van Israëlisch gas naar India en misschien China. In 2010 werden voor de kust van Haifa grote gasvoorraden gevonden, waarvan de waarde op tientallen miljarden dollar geschat wordt. (PLS)

Bron: Knack.be

Zoals je waarschijnlijk al wel wist worden Joodse graven nooit geruimd. Normaal gesproken worden deze graven door nabestaanden onderhouden. Maar doordat er, mede door de holocaust veel joodse families geheel zijn verdwenen zijn er veel joodse graven in verval geraakt.

In 1976 gaat ds. Kees Sybrandi, met zijn vrouw en enkele vrijwilligers naar Warschau om daar Joodse graven schoon te maken. De Joodse gemeenschap vindt het heel bijzonder dat dit wordt gedaan door Christenen.
Vanaf 1984 wordt dit werk ook gedaan in Nederland, door de inmiddels door Ds. Sybrandi opgerichte stichting Boete en Verzoening. Het doel van de stichting is christenen in europa bewust te maken van het feit dat aan Israel in verleden veel kwaad is aangedaan. Ze roepen Christenen op tot gebed en daden van verzoening om zo het verwijt richting Christenen uit het hart te nemen.
Op allerlei verschillende plaatsen in Nederland zijn de laatste jaren projecten geweest op begraafplaatsen.
Elk jaar is er een grote werkweek waar ongeveer 100 mensen aan meewerken. Het Israel kerkgenootschap wijst elk jaar een begraafplaats aan waar wordt gewerkt. Voor 2012 is dit de begraafplaats in Muiderberg.

Ook jij kan aan dit project meewerken! Er zijn dit jaar een aantal plekken gereserveerd voor Isreality! Overdag wordt er gewerkt op de begraafplaats. Je moet denken aan werkzaamheden als letters over schilderen, stenen herstellen, hekwerk repareren enz. Het gaat om diverse werkzaamheden die onder het oog van deskundigen wordt uitgevoerd. Het maakt niet uit waar jouw sterke punten liggen, er is altijd werk voor je!
’s Avonds komen er interessante, Joodse sprekers, die boeiende avonden zullen verzorgen.

Praktische gegevens:
Datums: maandag 16 juli tot vrijdag 20 juli
Overnachtingen: zijn geregeld in Almere
Kosten: overnachting en maaltijden gratis!

Heb je nog vragen, of wil je je opgegeven? Neem dan contact op met: Tineke Arentze: c.arentze@orange.nl (www.boete-verzoening.nl)
Wacht niet te lang, want vol = vol….

Israël krijgt een breedbandige aansluiting op de wereldomspannende glasvezelring van Interoute. De firma heeft daarvoor een overeenkomst gesloten met het Israëlische bedrijf Bezeq International.

De verbinding wordt gemaakt door middel van een onderzeese kabel met een lengte van zo’n 2300 kilometer. De kabel wordt gelegd op de bodem van de Middellandse zee en sluit bij de Italiaanse kustplaats Bari aan op de reeds bestaande glasvezelring van Interoute.

Over de nieuwe kabel, die inmiddels de naam Jonah heeft gekregen, kan communicatie plaatsvinden met een maximale snelheid van 7 terabit per seconde. Via de nieuwe aansluiting krijgt Israël een sneller verbinding met de rest van de wereld. Momenteel heeft het land vaak last van een tekort aan bandbreedte en vertragingen die daar het gevolg van zijn.

Bron: AutomatiseringGids