Zaterdag 15 mei was ik als gast uitgenodigd om een bijeenkomst die belegd was door het Deputaatschap Israël van de Gereformeerde Gemeenten bij te wonen. Ik heb ervan genoten. Een prachtige moderne kathedrale Kerk met een mooie akoestiek voor zingen en uitnodigend tot aanbidding. Gelegen aan de Gouwe in Gouda. Ruim 300 aanwezigen die gewend zijn aan wat langere toespraken en luid en bewust zingen. Een boeiend tweegesprek tussen Rabbijn L.B. van de Kamp en Ds. W. Silfhout.
´s Morgens hield Ds. C.J. Meeuse, de voorzitter van het Deputaatschap, een boeiend verhaal over de historische relatie tussen synagoge en kerk. Hij vond dat aan de Holocaust christenen niet mede schuldig waren, als ik hem goed begrepen heb. De geschiedenis van het antisemitisme van de 19e eeuw en de 20e eeuw heeft toch nazisme voortgebracht? Daar waren toch tienduizenden christenen bij betrokken? Rabbijn van de Kamp gaf daar indirect antwoord op door in het tweede gesprek er aan te herinneren dat de leider van de Nazi’s in zijn beruchte boek de verschrikkelijkste uitlatingen deed over Joden, die hij niet zelf bedacht had maar citeerde uit de vele publicaties van vooraanstaande publicisten uit de christelijke traditie.
Zelf herinner ik me uit mijn jeugdjaren dat in een lokale krant die in de Tweede Wereldoorlog gepubliceerd werd, werd vermeld dat deze anti-macht in een toespraak één van de bekende reformatoren aanhaalde die vreselijke dingen over Joden publiceerde. Toen ik daarover sprak met mijn vader en zei: “wat een gemene leugen spreekt deze man daar in Berlijn”, huilde mijn vader en zei: “Karel, dit heeft deze bekende reformator echt zo gezegd”. Ik zal het nooit vergeten.
Het was in Gouda een open gesprek. Er werd gebeden in diepe verootmoediging. Dat geeft uitzicht op de toekomst. Wat me ook opviel was dat de predikanten, als ze over de Joden spraken, ze hen de geliefde van God noemden. Zo is het. Zo staat het ook in de Bijbel. Wat een uitzicht. Wat een bemoediging.
