Hashamayim – שָׁמַ֫יִם – de hemelen

Het Hebreeuwse woord ‘ha-shamayim’ betekent ‘de hemelen’.

‘Ha’ betekent ‘de’ en ‘shamayim’ betekent ‘hemelen’. Omdat de medeklinkers in het Hebreeuws aan elkaar vast zitten, zie je dat men het woord op verschillende manieren fonetisch kan omschrijven. Soms is dat ‘hashamayim’ en dan weer ‘ha’shamayim’.

Het woord ‘hashamayim’ komt voor in het eerste vers van de Bijbel:

“In het begin schiep God de hemel en de aarde.” (Genesis 1:1)

In het Hebreeuws verwijst ‘hashamayim’ ook wel naar ‘de lucht’ of het Engelse woord ’the sky’. De zon, de maan en de sterren staan zo in ‘de hemelen’. Toevallig of niet, dit woord bevat ook het Hebreeuwse woord voor water, namelijk ‘mayim’. En laat het nou net zo zijn dat de lucht grotendeels uit waterdruppels bestaat. Zoals in Genesis 1:7 ook staat dat God de wateren scheidde dat boven het gewelf en onder het gewelf is.

Aan de andere kant is ‘hashamayim’ ook een verwijzing naar de plek waar God zijn troon heeft gevestigd:

“De HEERE heeft Zijn troon in de hemel gevestigd, Zijn Koninkrijk heerst over alles.” (Psalm 103:19)

Wat indrukwekkend is het dan ook om te bedenken dat Gods hand de uitgestrekte hemelen heeft gemaakt, en dat diezelfde God ook vandaag de dag nog over Zijn volk waakt (Psalm 121). En dat de sterrenhemel waar wij ’s nachts naar omhoog kunnen kijken, ook dezelfde is als die Abraham zag toen God hem vele nakomelingen beloofde (Genesis 15:5). De schepping weerspiegelt de Schepper en Zijn plan!

Foto bovenaan: Unsplash