- 19 augustus 2026
- door Isreality
Aan het meer van Galilea
Deel deze post:
Geschreven door:
Isreality
Een paar maanden geleden was ik met een groep jongvolwassenen in Israël. Het was een groep samengesteld met mensen uit twaalf verschillende landen. We waren allemaal mee op reis om meer te leren over Israël.
In zo’n groep leer je veel over elkaar. In dit geval niet alleen over elkaar persoonlijk, maar ook over elkaars culturen. De Aziatische deelnemers spraken de reisleider aan met ‘doctor’ and ‘sir’, terwijl de Europese deelnemers daar wat gek van opkeken. De deelnemers uit Duitsland moesten wennen aan het pittige eten, terwijl de Indiërs het eten niet pittig genoeg vonden.
En er waren ook andere verschillen, die dieper gaan. Zo was er een jongen uit Laos die kwam om iets doen voor het Joodse volk, terwijl hij ondertussen in zijn eigen land te maken heeft met christenvervolging. En een jongen uit Duitsland die het oorlogsverleden van zijn landgenoten niet onder stoelen of banken schoof, maar bewust wilde bouwen aan herstel en vertrouwen tussen het Duitse en Joodse volk. Iedereen droeg hun eigen leven mee naar Israël.
“Alle volken zullen voor Mij bijeen worden gebracht.” (Mattheüs 25:32)
Wat hadden we gemeen? Nou, we waren allemaal christelijk. Dat betekende dat we samen de Bijbel lazen, samen baden en liederen zongen. Verenigd door het geloof.
Op een avond stonden we op een heuvel, vlakbij het meer van Galilea. Het was een bijzondere plek. Er wordt gezegd dat het hier was, waar Jezus in de Bijbel demonen uitdreef van een bezeten man. De demonen smeekten Jezus om hen te sparen en Hij liet hen toe om in een kudde zwijnen te verdwijnen. De zwijnen renden weg en stortten zich toen van de klif af. Jezus had Zichzelf hier openbaard als Verlosser waarvoor zelfs de demonen op hun knieën gingen. We keken over de heuvels naar het meer van Galilea en zagen een paar zwijnen lopen. Het Bijbelverhaal kwam even tot leven.
Toen we daar stonden, pakte een Indiase jongen de gitaar erbij. Hij en twee Indiase meisjes begonnen te zingen. Eén voor één begon er iemand uit de groep mee te doen. Eerst een meisje uit Oostenrijk, toen iemand uit Denemarken, Nieuw-Zeeland, Nederland, Hongarije en nog meer. We zongen samen en aanbaden God. En toen dacht ik: dit is het werk van Jezus. Door Hem hebben wij, als volken vanuit de hele wereld, God leren kennen. En door Zijn volk en door Zijn land kunnen we Hem nog beter leren kennen. Dat is pas een wonder!
Foto’s: Isreality

